Bronz madalya maçı. Dürüst olmak gerekirse, bence bu iki takım da finalde oynamayı sonuna kadar hak etmişti. Ancak bu kez şans, disiplinli İspanya'yı ve cesur Arjantin'i seçti. Futbol böyledir — acımasız olabilir. Bu Fransa takımı, tarihinde özel bir dönemden geçiyor. Bunu 2000'lerin başındaki Zidane dönemine benzetebilirim. Her pozisyonda dünya çapında yetenekler, her milli takımın sahip olmak için her şeyi yapacağı oyuncularla dolu bir yedek kulübesi. Ve İngiltere, kalite açısından gezegendeki hiç kimseden geri kalmıyor. Bu turnuvayı şık bir şekilde kapatmayı ve evlerine madalyalarla dönmeyi hak eden iki takım. Ama futbolun olayı da bu — sadece gol atana veya yiyene kadar değil, son düdüğe kadar oynamalısınız. Üçüncülük maçına başınız öne eğik çıkamazsınız. Bir Dünya Kupası madalyası, yine de bir Dünya Kupası madalyasıdır. Şimdi sahaya dönelim. Bu tarz maçlarda, finalin baskısı çoktan ortadan kalktığında, takımlar genellikle frenleri boşaltır ve açık bir futbol oynar. Ve burada yine, ben sadece bir taraftarım. Sahada kimlerin olduğuna bir bakın — Mbappé, Kane, Olise, Bellingham, Dembélé. Bu, hücum futbolunu seven herkes için bir şölen. Ben goller için, cesaret için, bu çocukların nasıl yaratacağını çok iyi bildiği o güzel anlar için tezahürat yapacağım. Tercihim: Karşılıklı gol var ve 2.5 gol üstü.